Jan Storms

…even kennis maken met de leraar van Essentiële Meditatie…

foto Jan StormsOp heel jonge leeftijd begon Jan Storms zijn spirituele queeste. Zijn drijfveren zijn het verwerven van “het ultieme kennen en kunnen” voor hemzelf en voor zijn medemens “geluk”. Jarenlang vond hij voor zijn ervaring van volstrekte vrijheid geen enkele spiegel. Hij schiep zelf technieken van geestelijke ontwikkeling en - om een geordend overzicht te houden - het passende begrippenarsenaal en denkraam. Hij concludeerde toen ondermeer tot het illusoire karakter van “tijd” en achtte perceptie van “de wereld” een gevolg van een geconditioneerd functioneren van de geest. Een korte, tere botsing met Ramana Maharshi’s “wie stelt de vraag?” bracht hem ertoe zich te verdiepen in de aloude vedische kennis van bewustzijnsontwikkeling.

Jan Storms is ingewijd in de vedische en tantrische tradities. Hij ondernam een academische studie van de vedische wetenschap en bestudeerde een rist van exacte- en menswetenschappen in het licht van de fundamenten van de vedische wijsheid. Hij geeft onderricht in bewustzijnsontwikkeling en begeleidt zoekers, puttend uit “het straaltje helderheid dat er toevallig is en met de woorden die dan opwellen.” Bijzonder geïnteresseerd is hij in het initiëren van cultuurtransformaties in organisaties en volksgroepen.

Zijn lijfspreuk ontleent hij aan de Chandogya Upanishad: “Er is geen vreugde in het kleine; het oneindige is vreugde.”

Politiek
Al vroeg, zo vanaf de leeftijd van twaalf, dertien jaar, onderzocht Jan Storms uitvoerig de vereisten voor een goed en rechtvaardig bestuur. De noodzaak is helder: sinds mensenheugnis is politiek vrijwel altijd en vrijwel overal gekenmerkt door min, meer of extreem ontspoorde machtsaanwending - of door meer goede bedoelingen dan wijsheid; de gevolgen daarvan treffen iedereen.

Het politieke programma van Jan Storms is het simpele antwoord op één enkele vraag: “Wat is er nodig voor het geluk van de mensen?” Dit antwoord, de “politiek van het geluk,” verschilt van de politiek zoals we die kennen als de middag van de nacht. De “reële politiek” is, in de mate waarin hij lijden teweegbrengt of de creativiteit belemmert, beneden de menselijke waardigheid. De “politiek van het geluk” is de daadgeworden philosophia perennis. Politiek die voortvloeit uit de eeuwige wijsheid is in alle omstandigheden een concrete stap dichter bij onbekommerd, mateloos geluk.

Een paar standpunten
Bewustzijnsontwikkeling in het onderwijs. Het kunnen ervaren en benutten van het eigen bewustzijn in zijn meest eenvoudige, onbegrensde staat is een belangrijker vaardigheid dan kunnen lezen, schrijven en rekenen. Wanneer de kenner zichzelf niet kent, heeft kennis geen fundament. Onderwijs zonder fundament werkt vervreemdend en moet als schadelijk worden aangemerkt.

Omdat geen enkele van de gangbare economische theorieën het begrip “waarde” een solide definitie geeft, formuleerde Jan Storms een “absolute waardeleer”. Hiermee geeft hij een aanzet voor een meer “wetenschappelijke” economische wetenschap. Een van de consequenties van deze absolute waardeleer is de mogelijkheid, wenselijkheid en noodzaak van onbegrensde economische groei. Deze wordt afgemeten aan de kwaliteit van het leven.

Een omvattende en geïntegreerde visie, praktische oplossingen
De toekomstvisie van Jan Storms omvat alle terreinen van het maatschappelijke gebeuren. Alle facetten van deze visie grijpen op harmonische wijze in elkaar. Ze ontspringen, zoals spaken gevat in de naaf, aan één centrale gedachte: ontwikkeling van het bewustzijn als bron van toegenomen creativiteit en grondslag voor een hoger beschavingspeil. Hij biedt echter meer dan een vergezicht van wat wenselijk is; op elk gebied brengt hij naar voren wat in het licht van deze visie de praktische oplossingen voor bestaande problemen kunnen zijn. Hij biedt daarmee concrete stappen die op vredige wijze voeren naar de verwezenlijking van een menswaardige beschaving.

Poëzie
Jan Storms is de taal een grote liefde. Het is zijn streven haar immense kracht te onderzoeken, ontdekken en benutten. In de vedische traditie heet het dat “een enkel weldoorgrond woord de sleutel is tot geluk in de hemel en op aarde” of anders, zoals Claude van de Berghe schrijft in Aztlan: “in de verhevenheid van de taal worden we ons bewust van de verhevenheid van onszelf.” Zo bezigt Jan Storms taal, als touw om het absolute te binden, en het uit te leveren.

Op ongezette tijden verhevigt zijn taal zich tot poëzie: “mijn lichaam is een lucifer/aangestreken in een kamer/verzadigd vam benzinedamp.” Als minnaar van de “zuivere poëzie” breekt, verpulvert en kneedt hij zijn taal, zoals de schilders van weleer hun verf bereidden. Hij delft en brengt nieuw leven in de poëtische kracht van het Nederlands. Een enkele van zijn taalscheppingen is gemeengoed geworden: het woord “webstek” (voor het Engelse “website”) is opgenomen in woordenboeken. Een gedicht uit zijn werk is hier te lezen.

liefde is: blind zijn en dan behoedzaam je gehoor ontbossen

Spreker
Jan Storms spreekt over tal van onderwerpen: spiritualiteit en politiek, creativiteit en leiderschap, onderwijs, wetenschap en technologie, culturele integriteit en integratie, wereldvrede en bestuurlijke ordening… Talloze keren heeft hij gesproken over verschillende aspecten van genetische manipulatie voor divers publiek, van wetenschapsmensen tot schoolkinderen. Hij houdt van een stevig debat.

Zijn lezingen kunnen, afhankelijk van het onderwerp en het publiek, een uitdaging zijn. Ze gaan van droge, abstracte uitspraken over de aard van de werkelijkheid, naar praktische, in zware grond gepootte oplossingen voor concrete problemen, en versnellen soms het hart in extatische poëzie.

Wat toehoorders vinden
“Jan Storms spreekt met grote kennis van zaken, uit persoonlijke ervaring en zonder poespas … ik voelde de rust die hij uitstraalt nog lang daarna.” - “Mensen zitten op het puntje van hun stoel als Jan vertelt … dit is een lezing met vuurwerk!” - “De uiteenzetting over hogere bewustzijnstoestanden door Jan Storms is een van de beste die ik ooit heb gehoord of gelezen - glashelder en buitengewoon rijk … alsof je in een oogwenk meegenomen wordt naar de top van een berg en van daaruit het hele panorama overschouwt.” - “… tegen het einde voelde ik een respectvolle, stille aandacht, die recht deed aan wat de spreker uitdroeg.”

Foto-album